Konu: Cuma'nız mübarek olsun

Doğru ve Dürüstlük

Hutbeme bir hadis-i şerif meâliyle başlıyor ve bu hadise büyük bir dikkatle kulak vermenizi rica ediyorum.
Aziz Peygamberimiz buyuruyor ki:
“Sakın doğruluktan sapmayın! Çünkü doğruluk sizi üstün ahlâka ulaştırır, üstün ahlâk ise cennete götürür. Doğruluk ve dürüstlüğe devam eden kişi, neticede (Allah’ın katında) ‘sıddîk’ (yani dürüstlüğü karakter haline getiren insan) olarak yazılır. Yalan söylemekten de kaçının! Çünkü yalan insanı günahlara sürükler; günahlar ise cehenneme götürür. Kişi yalan söyleye söyleye en sonunda Allah’ın katında kezzâb (yani yalancılığı huy haline getirmiş kimse) diye yazılır.”
Doğruluk ve dürüstlüğüne düşmanlarının bile hayran olduğu Muhammedü’l-Emîn, “Benim için sözlerin en güzeli, en doğru olanıdır” buyuruyor.
İslâm âlimleri doğruluk ve dürüstlüğü ahlâkın en büyük alâmeti kabul etmişler ve –Nisâ sûresinin 69. âyetindeki ve ilgili hadislerdeki sıralamayı dikkate alarak- peygamberlerden sonra en yüksek derecede, sıddîkların yani dürüstlüğü hayatlarının ilkesi haline getirenlerin bulunduğunu bildirmişlerdir.
Yalan dolanla iş çevirenler, işlerine sahtekârlık katanlar, belki bir zaman için başarılı olabilirler; fakat sonunda kaybeden onlar olacak, aziz cemaat…
Allah’ın insanoğluna verdiği nimetlerin en büyüğü akıl, zekâ ve konuşma yeteneğidir. Yüce Rabbimiz bunları bize, hak ve hayır yolunda kullanalım diye vermiştir; yalancılık, hilekârlık gibi ahlâk dışı yollarla şunu bunu aldatmak için değil!..
Resûl-i Zîşan efendimizin şu hadisi, dürüstlükten uzaklaşmanın dinî hayatımız için ne büyük bir tehlike teşkil ettiğini dile getirmektedir:
“Münâfığın alâmeti üçtür: (1) Konuştuğu zaman yalan söyler, (2) Söz verdiğinde sözünden döner, (3) Kendisine bir emanet bırakıldığında emanete hıyanet eder.”
Bu hadis de gösteriyor ki, sadece sözlerimizde değil; işlerimizde, duygu, düşünce ve niyetlerimizde de dürüst olmamız gerekiyor,
Muhterem Müslümanlar!
Sözümüz özümüze, özümüz işimize uygun olmadıkça, görünüşteki iyiliklerimiz ne dinî ne de ahlâkî bir değer taşır. Çünkü Yüce Kitabımızın ifadesiyle Allah Teâlâ, “Gözlerin hâin bakışını ve kalplerin gizlediğini bilir.” “İçinizdekini gizleseniz de açığa vursanız da (fark etmeyecek), Allah ondan dolayı sizi hesaba çekecektir.” Aynı uyarıyı, Efendimiz (s.a.v.) de “Ameller niyetlere bağlıdır” şeklindeki özlü hadisleriyle dile getirmiştir.
Yaklaşık bin sene önce yaşamış ünlü bir Müslüman âlim olan Ragıb el-Isfahânî’ye göre, “Doğruluk bütün iyi ve güzel şeylerin temeli, peygamberliğin dayanağı, takvânın meyvesidir. Doğruluk olmasa dinlerin hükümleri anlamını kaybeder. Öte yandan bir kimsenin yalanı huy haline getirmesi, onun insanlıktan çıkmasıyla aynı anlama gelir. Çünkü konuşma yeteneği sadece insanın özelliğidir. Yalancı olarak tanınanların sözlerine güvenilmez; konuşması hiç kimseye fayda getirmez; konuşması faydasız olan ise hayvanlarla eşit duruma düşer. Hatta –anılan âlime göre- böyle biri hayvandan da kötüdür; çünkü hayvan (konuşamadığı için) diliyle faydalı olamaz; ama zarar da vermez, yalan konuşan ise başkasına faydalı olmadığı gibi üstelik bir de zarar verir.
Yüce Rabbim bizleri sözümüzde, özümüzde ve işlerimizde doğruluktan, dürüstlükten ayırmasın.
Prof. Dr. Mustafa ÇAĞRICI
İstanbul Müftüsü

Dinimizde Hasetlik Kıskançlık

İnsanlarda, üstün nitelik ve yeteneklerin yanında, arzu edilmeyen bazı huylar da vardır, bunlardan biri de hasettir. Haset başkasının sahip olduğu nimeti, mevki ve makamı, üstün vasfı çekememek ondan alınıp yok olmasını istemektir. Dilimizde “kıskançlık“ ve “çekememezlik” olarak ifade ettiğimiz haset, İslâm ahlâk ve âdâbında kötü ve çirkin huylardan biri sayılır. Hasedin zıddı gıpta ve imrenmedir. Gıpta kişinin bir başkasının sahip olduğu iyilik ve güzelliklere nimet ve faziletlere kendisinin de sahip olmasını arzu etmesidir. Bu durum dinimizce makbuldür. Nitekim Rasulüllah Efendimiz şöyle buyurmuştur. “Yalnız iki kişiye gıpta edilir. Biri Allah’ın mal verip hak yolda harcamaya muvaffak kıldığı kişi, değeri de Allah’ın kendisine ilim verip onunla amel eden ve bunları başkasına öğreten kimsedir.”[1]

Değerli Kardeşlerim!

Hasedin haram kılınması ve kötü karşılanmasının sebebi hasetçinin dolaylı olarak Allah’ın takdirine karşı olmasıdır. Çünkü insana her türlü nimeti, mevki ve makamı, üstünlüğü ve hayrı veren Allah’tır. O halde bir başkasının sahip olduğu nimetlere haset etmek, ilâhî taksime karşı bir hoşnutsuzluk ve bir nevi razı olmamaktır. İnsan bilmez ki… Belki hakkında hayırlı olan yaşadığı haldir. Kur’an-ı Kerim’de şöyle buyrulur: “Allah’ın sizi birbirinize üstün kılmasına haset etmeyiniz.”[2] Hz. Peygamber (s.a.v) de, “Haset etmekten sakının. Zira ateşin odunu yakıp bitirdiği gibi, haset de iyilikleri yer bitirir”[3] buyurur. Allah her kuluna nimetler ve nasipler vermiştir. Başkalarında olana göz dikmek, onun hasretini çekerek ömür geçirmek yerine, herkesin elindekine kendi emeğiyle kazandığına kanaat etmesi, kıymetini bilmesi, kulluğa daha layık bir davranıştır.

İslâm âlimlerinin, bir tür ruhi hastalık kabul ettikleri haset duygusu, başkalarının kendisinden üstün durumda olmasına tahammül edememekten kaynaklanır. Bu hal kişiyi bunalıma sokar ve mutsuz eder. Kıskançlık komşular, kardeşler, arkadaşlar meslektaşlar arasında daha çok görülmektedir. Bu hastalığı kendinde gören kişi Allah’a yönelerek, âyette öğretildiği gibi “Kıskandığı vakit kıskanç kişinin şerrinden Allah’a sığınırım”[4] demeli. Haset eden kişi şâirin de dediği gibi aslında kendisine zarar verir.

“Eline nefsinin verip kazma,

Yoluna kimsenin kuyu kazma.

Her ki gayrın yolunda kazdı kuyu ,

Kendi düştü kuyuya yüzükoyu”

Aziz Müminler!

Hasetten kurtulmanın ilk çaresi Allah’ın verdiklerine kanaat etmektir. Çünkü kanaatin gönle verdiği zenginlik ne biter ne de tükenir. Nitekim Allah Rasûlü (SAV) ”Kanaat bitmez tükenmez bir hazinedir”[5] buyurur.

Hutbemizi Kur’an-ı Kerim’den bir dua ile bitirelim: “Allahım! Bizi ve bizden önce gelip geçmiş imanlı kardeşlerimizi bağışla. Müminlere karşı kalplerimizde kin bırakma. Rabbimiz şüphesiz ki sen, çok şefkatli, çok merhametlisin.”[6]

Cumaniz mubarek kildiginiz namazlari Allah kabul etsin arkadaslar.

[Linkleri Sadece Üyelerimiz GörebilirÜye Ol]

selamün aleyküm hayirli cumalar arkadaslar.

Birlikte yaşama
بِسْمِ اللهِ الْرَحْمٰنِ الْرَحِيمِ
يَآ اَيُّهَا النَّاسُ اِنَّا خَلَقْنَاكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَاُنْثٰى وَجَعَلْنَاكُمْ شُعُوبًا وَقَبَآئِلَ لِتَعَارَفُوا اِنَّ اَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللهِ اَتْقٰيكُمْ اِنَّ اللهَ عَلِيمٌ خَبِيرٌ

Bismillahirrahmanirrahim
[Rahman ve rahim Allah’ın adıyla]
“Ey insanlar! Şüphe yok ki, biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık ve birbirinizi tanımanız için sizi kavimlere ve kabilelere ayırdık. Allah katında en değerli olanınız, O’na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır. Şüphesiz Allah hakkıyla bilendir, hakkıyla haberdar olandır.”

[Hucurat suresi, ayet 13]

Değerli Mü’minler!
İnsan, Yüce Allah’ın (c.c.) yaratmış olduğu en şerefli varlıktır. Yüce Yaratıcı şerefli ve değerli kıldığı insanı her türlü ikram ve nimetlerle donatmış ve içerisinde yaşadığımız yeryüzünü tüm insanlık için ortak yaşam alanı olarak bahşetmiştir. Dili, rengi, dini, ırkı ne olursa olsun hiçbir ayrım gözetilmeden her insan, hatta tüm canlılar Allah’ın (c.c.) istifadelerine sunduğu su, hava, güneş, toprak, toprağın bitirdiği ürünler ve daha sayamayacağımız kadar nimetlerden hep birlikte yararlanmaktadır. Bu gerçek, Müslüman olarak bizlere, ortak yaşam alanımız olan dünyamızda insanlığın faydasına olan her türlü işlerde birlikte çalışmamız gerektiğini hatırlatmaktadır.
Değerli Kardeşlerim!
Farklılıklarımız, düşmanlığa dayalı ayrışma ve çekişme nedeni değil, birlikte yaşadığımız toplumda birbirimizle tanışma, kaynaşma ve dayanışma sebebi olarak algılanmalı ve her insan karşısındakini Yunus Emre’nin ifadesiyle „Yaratılanı severiz, Yaratandan ötürü“ prensibi ile değerlendirmelidir. Allah (c.c.), Hucurat suresi 13. Ayeti Kerime’de “Ey insanlar! Şüphe yok ki, biz sizi bir erkek ve bir dişiden yarattık ve birbirinizi tanımanız için sizi kavimlere ve kabilelere ayırdık. Allah katında en değerli olanınız, O’na karşı gelmekten en çok sakınanınızdır. Şüphesiz Allah hakkıyla bilendir, hakkıyla haberdar olandır.” buyurarak, insanların ortak atasının bir olduğu gerçeğini hatırlatmış, farklılıklarımızın tanışma sebebi olduğunu, üstünlüğün ise sadece Allah’a karşı görevleri en iyi şekilde yapmakla mümkün olduğunu beyan etmiştir. Yine Yüce Allah (c.c.), insanların yaratılışlarındaki bazı farklılıkların Zatının, varlığının delillerinden olduğunu Rum Suresi 22. Ayeti Kerime’de şöyle beyan etmektedir: „O’nun delillerinden biri de, gökleri ve yeri yaratması, lisanlarınızın ve renklerinizin değişik olmasıdır. Şüphesiz bunda bilenler için (alınacak) dersler vardır.“
Değerli Kardeşlerim!
Bizler Müslümanlar olarak içinde yaşadığımız toplumda İslam’ın sevgi, hoşgörü, güven, barış ve huzur vesilesi olan güzel ahlakı ile çevremize ışık saçan bir güneş gibi olmalıyız. Elinden ve dilinden güven duyulan, [1] komşusu aç iken tok yatamayan, kendisine nasıl davranılmasından hoşlanıyorsa başkasına öyle davranan, [2] hayır ve iyilikte yarış halinde olan [3] bir ahlaki anlayışla yaşamaya çalışmalıyız. Başta birlikte yaşadığımız din kardeşlerimiz olmak üzere, hangi dinden, hangi dilden ve hangi ırktan olursa olsun tüm insanlara yukarıda belirtilen ahlaki prensipler ışığında davranmalıyız.
[1] Buhari, İman, 4.
[2] Müslim, Imare, 46.
[3] Bakara, 2/148.

Mehmet ARSLANER Rotthausen Yeni Camii Din Görevlisi

Cuma Hutbesi, tarifi ve Hutbe duaları


Cuma namazının geçerli olmasının şartlarından biri de farz olan cuma namazından önce hutbe okumaktır Şöyle ki:

Vaktin girmesinden sonra mevcut cemaatın huzurunda bir hutbe okunması gerekir Bunun içindir ki, hutbe okunurken cemaat bulunmayıp da sonradan namazda bulunacak olsalar, namazları caiz olmaz

Cemaatin hutbeyi işitmesi şart değildir Sadece hazır bulunmaları yeterlidir Hutbe esnasında bir mükellef erkeğin, misafir olsa dahi, bulunması yeterli görülmektedir

Cuma hutbesinin rüknü, İmamı Azam'a göre, Allah'ı zikirden ibarettir Onun için hutbe niyeti ile yalnız: "Elhamdü lillah" yahut "Sübhanallah" yahut "La ilahe illalah" denilecek olsa, yeterli olur İki İmama (İmam Ebû Yusuf ve İmam Muhammed'e) göre, hutbe denilecek derecede uzunca bir zikirden ibarettir Bunun en az olan derecesi, Tahiyyat mikdarı Hamd ve Salavat ile müslümanlara duadır

Hutbenin vacibleri, hatibin taharet üzere bulunması, avret sayılan yerlerin örtülü olması ve hutbeyi ayakta okumasıdır

Hutbenin sünnetleri de, hutbeyi iki kısma ayırmak ve bunlar arasında bir tesbih veya üç ayet okunacak kadar bir zaman oturmaktır Bu bakımdan buna iki hutbe denir Bu iki hutbeden her biri hamdi, kelime-i şehadeti, salât ve selâmı kapsamalı Birinci hutbe, bir ayetin okunması ile insanlara öğüt vermeyi, ikinci hutbe de müslümanlara duayı kapsamalıdır Ayrıca imamın sesi, ikinci hutbede olan birinci hutbedekinden daha hafif olmalıdır İşte bunlar hutbenin sünnetlerindendir

Her iki hutbeyi uzatmamak da sünnettir Hatta hutbeyi "Hücurat" süresi ile "Büruc" süresine kadar olan sürelerin herhangi birinden uzunca okumak, özellikle kış mevsiminde, mekruhtur Cemaatı bıktırmak uygun değildir Cemaatın acele görülecek işleri olabilir Onları camide fazla tutmak, cuma namazlarına devamlarına engel olacağından yersiz bir iş olur Hatib olan şahıs bunları düşünmelidir Sözlerinin sonu, önceki sözleri unutturacak ve kıymetten düşürecek şekilde hutbesi uzun olmamalıdır Hutbenin kısa ve cemaata faydalı bir tarzda hazırlanması, hatibin ehliyet ve faziletine delildir Bu konudaki bir hadisi şerifin anlamı şöyledir:

"Namazının uzun, hutbesinin kısa olması bir kimsenin anlayışlı bir din alimi olduğunun alametidir Artık namazı (cemaata ağır gelmeyecek şekilde) uzatınız, hutbeyi de kısa okuyunuz Gerçekten bazı sözler, sihir gibi kalbleri etkiler"

İşte böylece hutbeler, belâgat ve mana bakımından ruhları kazanacak bir halde bulunmalıdır

Ashabı kiramdan (Câbir bin Semüre'den) rivayet edildiğine göre, Peygamber efendimizin namazı da, hutbesi de orta bir halde idi Çok kısa ve çok uzun olmaktan beri idi

Sorunuzda geçen Hutbenin diğer dualarına gelince:

Öncelikle bu duaların arapça olarak okunuşundan öğrenmek gerektiğini ifade edelim

Bu duaların okunması güzel olmakla beraber okunmadığı takdirde herhangi bir sakıncası olmadığı gibi hutbeye veya namaza da bir eksiklik gelmez Ayrıca belli bir duayı okumak da şart değildir İstediği şekilde dua edebilir

Cuma'nın ilk sünneti kılındıktan sonra, müezzin gülbank çeker: "Resul-i ekrem ve nebiyy-i muhterem sallellahü tealâ aleyhi ve sellem efendimiz hazretlerinin azîz, pâk, münevver, mutahhar ruh-i şerîflerine salevat-ı şerîfe getirenlerin ahir ve akıbetleri hayr ola Âl-i ezvac-ı tahirat evlâd-ı rasül eshab-ı güzin efendilerimizin sair enbiya-i ‘izam ve rusûl-i fihan hazeratının ervah-ı şeriflerine, pîrimiz Bilâl-i Habeşi [RA (Radiyâllahü Anh)> efendimizin ve ‘ale'l-husus bu caminin banisi ve bugüne kadar içerisinden gelmiş geçmiş, imam, müezzin, kayyumlarının ve kâffe-i ehl-i imanın ervahı için, Allah rızası için, el - fatihah" Fatiha okunduktan sonra müezzin Euzü-besmele çekerek Ahzab sûresinin 56 ayetini okur; "İnnâllahe ve melâiketehü yüsallüne ‘ale'n-Nebiy Ya eyyühe'l-lezine amenü sallü aleyhi ve sellimü teslima" Bunu takiben müezzin peygamberimize bir salevât getirir

"Allahümme salli ‘alâ seyyidinâ Muhammedin ve ‘alâ ali Muhammed (ali seyyidinâ, ali seyyidinâ ve nebiyyinâ ' da ilave edilebilir)"

Salevât-ı şerîfe bittikten sonra başka bir müezzin ayağa kalkar ve iç ezan okur İçerde okunan bu ezan, Cum'a'nın ezanıdır İmam namazını, her günkü oturduğu yerde değil de cuma günleri minberin kapısı önünde kılması cemaati rahatsız etmemek için iyi olur Ayet okunmaya başladığında imam yerinden kalkar ve gizli olarak dua okur (minberin önünde):

“Allahümme ifteh aleyna ebvabe rahmetike ve yessir aleyna hazâine fazlike ve keramike ya ekramelekramine ve ya erhamerrahimin” diye dua eder

Ondan sonra, minberin merdivenlerini yavaş yavaş çıkar ve 3 basamakta durur ve şöyle dua yapar

“Rabbi’şrahli sadri ve yessir li emri vehlül ukdeten min lisani yefkahü kavli Rabbi kad âteyteni minelmülki ve allemteni min te’vilil ehadis Rabbi zidni ilmen ve fehmen, ve elhıkni bissalihin Vehfezni minesselasili vel eğlali vel enkal Allahümme salli ala Muhammedin ve ala alihi ve sahbihi ecmain

7 Basamağa gelir ve:

“ Allahümme hâzaşşe’nü leyse bişâni Ve hâzelmekani leyse bimekani Allahümme yessir lî emrî, ve tekabbelhü minni Ve selamün ala cemîilenbiyai velmürselin”

Duasını okuduktan sonra cemaata yüzünü dönüp 8basamağa oturur Bu esnada iç ezanı dinler Ezan bittikten sonra ayağa kalkarak 7 basamakta hutbeyi okumaya başlar Hutbenin başlangıcı Hamdele ile olur "Elhamdü lillâh (2) Elhamdü lillâhillezi " Hamdele'nin son kısmında; "neşhedü enlâ ilâhe illâllahü vahdedü lâ şirîke lehü ve lâ nazira lehü velâ müsâle leh Ve neşhedü enne seyyidena muhammeded abdühü ve habibühü ve rasülûh Sallâllahü ‘leyhi ve ‘alâ alihi ve ezvacihi ve eshabihi ve etba‘ih ve hulefa ihir- raşidine'l - mehdiine min ba‘dih ve vüzeraihi'l-kâmiline fi ‘ahdih Hususam-minhüm ‘alel-eimmeti hulefa rasülillâhi ale't-tahkîk Ümerai'l-mü'minin hazret-i eba Bekrin ve ‘Umer'a ve Osmane ve ‘Aliy ve ‘alâ bakıyyeti's sahabeti ve't-tâbi‘in Rıdvanü'llahi te‘alâ ‘aleyhim ecme‘in Eyyühe'l - mü'minine'l - hazirûn İttekul-lahe ve etı‘ûn İnne'l-lâhe me‘allezine't-tekav ve'l-lezinehüm mühsinün" Bundan sonra imam: "kalle'l - lahü te‘alâ fi kitâbihi'l-kerîm" der, Euzü-besmele çeker ve hutbenin mevzuu ile ilgili bir ayet okur Ayet bitince "sadekallahül-‘azîm" der (Bu da tasdik etmek demektir) Ve yine hutbenin mevzuu ile ilgili okuduğu ayete istinat ederek söylenmiş olan, Peygamber Efendimiz'den bir hadîs'i imam şöyle dile getirir: "Ve kale'n - nebiyyü sallellahü ‘aleyhi ve sellem" diyerek hadisi okur Şayet mevzu ile ilgili ikinci bir hadis daha varsa, o zaman imam: "ve kale fi hadîsin ahar" diyerek diğer hadisi de okur Daha sonra imam, "Azîz cemaat, aziz mü'minler" gibi tabirlerden birini kullanarak Türkçe hutbe kısmını okumaya başlar Türkçe hutbenin okunuşu bittikten sonra, imam yine fazla teganni etmeden, gizli bir lâhinle aşağıdaki metni okur"Elâ inne ahsene'l-kelâm ve ebleğa'n-nizam Kemâ kale'l-lahü tebareke ve te‘alâ fi'l-kelâm ve izâ kurie'l-kur'ânü festemi‘ulehü ve ensıtü le‘alleyküm türhamün" Euzü-besmele çekip son bir ayet daha okur Sonra oturup dua eder

Ondan sonra tekrar ayağa kalkar ve burada da bir dua okur Daha sonra da Peygamberimize salavat getirir Altıncı basamağa iner ve hafif kıbleye yan dönerek, yarı açık yarı gizli salli ve barik dualarını okur, sonra ellerini kaldırır dua eder Bu duada, bütün mü'minlerin refahı, saadeti, karada, havada yolculuk yapanlara selametler dilenir; orada oturan, kaim olan, orada hazır olan, kaybolmuş olanlar (bilinmeyenler), Türk ordusunun mansur ve muzaffer olması gibi hususlara temas edilir Dua bittikten sonra tekrar 7 basamağa çıkar, euzü-besmeleyi gizli olarak okur ve açık olarak ve makamla Nahl Sûresinin 90 ayetini okur: "İnnâllahe ye'mürü bi'l - ‘adli ve'l - ihsânive itâi zil-kurba ve yenhâ ‘anil - fahşai ve'l - münkeri ve'l - bağy Ye‘ızuküm le‘alleküm tezekkerûn" Minberden aşağıya doğru inerken, Nahl Sûresinin son ayetini gizli olarak okur İmam hutbeden aşağıya inmeye başladığı anda da müezzin kamet etmeye başlar Kameti takiben farz olan cuma namazına başlanır

Cuma Namazının Önemi!

يَآاَيُّهَا الَّذِينَ اَمَنُوآ اِذَا نُودِىَ لِلصَّلَوةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ فَاسْعَوْا اِلَى ذِكْرِ اللهِ وَذَرُوا الْبَيْعَ ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ

Muhterem Cemaat!
Toplanma ve cemaat olma anl***** gelen cuma, Müslümanların haftalık bayramıdır Cuma günü Müslümanların bir araya geldikleri ve cemaatle haftalık ibadetlerini edâ ettikleri önemli bir gündür Aylar içinde Ramazan, geceler içinde Kadir Gecesi ne kadar önemli ise, günler içinde de Cuma günü o kadar önemlidir

Kur’ân-ı Kerim’de; “Ey iman edenler! Cuma günü namaz için çağrı yapıldığı zaman, hemen Allah’ı anmaya koşun ve alış-verişi bırakın Eğer bilmiş olsanız, elbette bu, sizin için daha hayırlıdır(1) buyrularak Cuma namazının farz oluşu ve bu esnada alış-verişin bırakılması uyarısında bulunulmuştur
Hanefilere göre; imam minbere çıkıp iç ezanın okunmasından itibâren, namaz kılınıncaya kadar alış-veriş ve benzeri bir dünya işiyle meşgul olmak tahrîmen (harama yakın) mekruh, çoğunluğu oluşturan diğer fukahâya göre ise haramdır (2)
Haftanın en değerli gününün Cuma oluşu hakkında Peygamber (sav) Efendimiz şöyle buyurmuştur “Üzerine güneşin doğduğu en hayırlı gün Cuma günüdür Âdem (as) o gün yaratılmış, o gün cennete girmiş ve o gün cennetten çıkarılmıştır Tevbesi o gün kabul edilmiş ve o günde vefat etmiştir Kıyamet de Cuma günü kopacaktır (3)
Cuma günü, müslümanların haftalık görüşme yaptıkları, ihtiyaçlarını tespit ettikleri, istişare edip meselelerini çözüme kavuşturdukları âdeta bir bayram günüdür
Değerli Cemaat!
Cuma namazı, Hz Peygamberimiz (as) döneminden günümüze kadar bütün Müslümanlarca kılınmış ve bunun farz olduğu konusunda herhangi bir ihtilâfa düşülmemiştir
Allah resûlü şöyle buyurmuştur “Cuma namazına gitmek, ergenlik çağına ulaşmış her müslümana farzdır”(4) “Cumaya gelmek isteyen kimse boy abdesti alsın” (5) “Ergen olan her kişinin Cuma günü gusletmesi, ağız ve diş temizliği yapması ve yeteri kadar güzel koku sürmesi gerekir”(6) Bir kimsenin Cuma namazı kılabilmesi için; Müslüman, akıllı, büluğa ermiş olması, sağlıklı, mukîm ve erkek olması gerekir “ Cuma namazı kılmak her müslümana farzdır Ancak dört grup insana; köle, kadın, çocuk ve hastaya farz değildir” (7) Kendilerine Cuma namazı farz olmayan kimseler, Cuma namazı kılarlarsa namazları sahih olur, ayrıca o gün öğle namazı kılmazlar
Muhterem Mü’minler!
Cuma namazı; sosyal dayanışma ve kaynaşmaya, birlik ve beraberliğe, İslâmî bilgilenme ve bilinçlenmeye vesile olan bir ibâdettir
Cuma günü, Kur’an okumak, zikir ve tefekkür etmek, Peygamberimize salât ve selam getirmek, tevbe ve istiğfarda bulunmak, camiye erken varıp kimseyi rahatsız etmeden boş yere oturup sessiz bir şekilde vaaz ve hutbeyi dinlemek suretiyle, böyle önemli bir günün mânevî feyzinden yararlanılır
Bir hadiste “Cuma günü bir saat vardır ki Müslüman, bu saate isabet ederek (dua ve niyazda bulunup) hayırlı bir şey isterse, Allah(cc) ona istediğini verir”(8) buyrulur
Değerli Kardeşlerim!
Cuma namazı kılmayanların vahim âkıbetlerini ise, sevgili Peygamberimiz şöyle haber vermektedir “Bir kimse zarûrî bir sebep olmaksızın üç Cuma namazını terk ederse (Allah katında) münâfık olarak yazılır(9) “Allah o kimsenin kalbini mühürler” (10)
Hutbeyi bir hadis mealiyle bitiriyorum; “Bir kimse güzelce abdest alır, sonra mescide gelir, susup okunacak hutbeyi dinlerse, gelecek Cumaya kadar ve ondan sonraki üç gün içinde işleyeceği (küçük) günahları affedilir” (11)


1 Cuma s 62 / 9
2 Tdv İslam Ans C 8 sh 85
3 Müslim, Cuma, 18, Ebu Davud, Salât, 201
4 Ebu Davud, Tahâret, 129
5 Müslim, Cuma, 2
6 Müslim, Cuma, 7
7 Ebu Davud, salât, 215
8 Müslim, Cuma, 15
9 Et-tac, 1 /273
10 Tirmizi, Cuma, 354
11 Müslim, Cuma, 24

Kuran ve Sünnet Bütünlüğü

Dinimizin başlıca iki temel kaynağı Kur’an ve Sünnettir. Kur’an ve Sünnet, tam bir uyum ve bütünlük içindedirler. Kur’an’ı Sünnetten ve Sünneti de Kur’an’dan ayırmak mümkün değildir. Kur’an’da bu bütünlük ayetlerle bildirilmektedir:

“Allah, sana Kitabı ve hikmeti indirdi ve sana bilmediklerini öğretti.” (1)

“Nitekim kendi içinizden size ayetlerimizi okuyacak, sizi arındıracak, size Kitab ve hikmeti öğretecek ve bilmediklerinizi bildirecek bir peygamber gönderdik.” (2)

“Andolsun ki içlerinden, kendilerine Allah’ın ayetlerini okuyan, (kötülüklerden ve inkârdan) kendilerini temizleyen, kendilerine Kitab ve hikmeti öğreten bir Peygamber göndermekle Allah, mü’minlere büyük bir lütufta bulunmuştur.” (3)

Değerli Mü’minler !

Allah (c.c) temel kuralları Kur’an vasıtasıyla koymuş, geniş açıklamaları ve uygulamayı ise sünnete bırakmıştır. Kur’an’dan ne anlamamız gerektiğini bize öğreten Hz.Peygamber (s.a.v)’dir. (4) Sünnet, Kur’an’ı açıklamıştır. Namaz kılın emrinin nasıl uygulanacağını, zekât verin ayetini, hac meselelerini Sünnet açıklamaktadır. Bu konuda Hz.Peygamber, ashabına Kur’an ve Sünnet ahlakını öğretmiş, onları yetiştirmiştir. Mesela Muaz b.Cebel’i Yemen’e gönderirken O’na nasıl hüküm vereceğini sormuş; Hz.Muaz Kur’an’la hüküm vereceğini, eğer O’nda bulamazsa Sünnete başvuracağını, aradığını Hz.Peygamberin Sünnetinde de bulamazsa kendi reyi ile ictihad edeceğini söylemiştir. Bundan çok memnun olan Hz.Peygamber, “Allah Rasulünün elçisini, Allah’ın peygamberinin memnun olacağı tarzda muvaffak eden Allah’a hamd ederim” demiştir. (5)

Bu eğitimden geçen Hulefâ-i Râşidîn de, Kitab ve Sünneti birbirinden ayırmamış, birlikte delil olarak kabul etmişlerdir.

O halde değerli mü’minler !

Biz mü’minlere düşen görev Hz.Peygamberin bize emanet bıraktığı Kur’an ve Sünneti bir bütün olarak kabul edip (6) “İşittik ve itaat ettik” yaklaşımını gösterebilmektir. Kur’an-ı Kerim, “Allah’a ve Resulüne itaat eden mü’minleri kurtuluşa ve mutluluğa ermekle” (7) müjdelemektedir.

Hutbemi konuyla ilgili şu ayet mealleri ile bitiriyorum:

“Kim Resule itaat ederse Allah’a itaat etmiş olur. Yüz çevirene gelince, seni onların başına bekçi göndermedik !” (8)

“(Resulüm !) De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyunuz ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah son derece bağışlayıcı ve esirgeyicidir.” (9)

“Eğer yüz çevirirseniz şunu bilin ki, Peygamberin sorumluluğu kendisine yüklenen (tebliğ görevini yapmak), sizin sorumluluğunuz da size yüklenen (görevleri yerine getirmeniz)dir. Eğer O’na itaat ederseniz, doğru yolu bulmuş olursunuz. Peygambere düşen, sadece açık – seçik duyurmaktır.” (10)

HAZIRLAYAN: İLYAS ŞAHAN
KANDIRA İLÇESİ KIRKARMUT KÖYÜ ÜTÜK C.İ.H

Kocaeli Müftülüğünün 16.12.2011 tarihli hutbesidir.



1- Nisâ 4/113

2- Bakara 2/151

3- Âl-i İmrân 3/164

4- Nahl 16/44

5- Ebû Dâvud, Akdiye 11, (3592, 3593); Tirmizî, Ahkâm3, (1327, 1328)

6- Muvatta, Kader: 3, (2, 899)

7- Nûr 24/ 51-52

8- Nisâ 4/80

9- Âl-i İmrân 3/31

10- Nûr 24/54. Ayrıca bkz. Nisâ 4/150-152

Gecmis cumaniz mubarek olsun arkadaslar.